حواس پرتی!!

گاهی مسیرت را دائم عوض میکنی

تا شاید خاکی پیدا کنی تا دانه ات درون آن ریشه کند و جوانه بزند

اما این تغییرات دائمی با گذر زمان ثبات را از تو میگیرند و

تو مبتلا به متغیر ها میشوی

و این اشتباهت کم کم،دردت میشود بدون آنکه متوجهش باشی ...

درست در همان لحظات که دنبال رهایی میگردی

 لذت بردن در لحظه را از دست خواهی داد،

و اینگونه همه چیز تکراری میشود و داشته هایت بی ارزش،

این مسیر ممکن است تا پایان عمر تو ادامه یابد

و دیگر فرصتی برایت باقی نگذارد،

فرصت هایی برای باهم بودن ،مهربانی کردن...

فرصت انجام کار هایی که این روز ها

فقط کمرنگ کردنشان را بلد شده ایم...

اما میان تمام این هآ میتوان راهی پیدا کرد که به افسوس منتهی نشود...

بعضی چیزها را در زندگیمان زیادی جدی گرفته ایم...

شاید هم بیش از حد دست کم گرفتنشان زمین گیرمان کرده...

باید اندازه اش دستمان بیاید...

تا زمانی که مشکل را نفهمیم، راه حلی در کار نخواهد بود!